Roermond - 29 juli 2026 - Misschien denk je bij woorden als duurzaamheid, beleid of bestuur al snel: dat is niks voor mij. Te ingewikkeld, te ver weg, iets voor anderen. Toch gaat het daar vaak juist over dingen die iedereen raken. Over werk, over geld, over hoe we samenleven en over de keuzes die we vandaag maken voor morgen. Mijn naam is Rob van Vugt. Ik woon in Roermond en houd mij al een groot deel van mijn leven bezig met de vraag hoe organisaties en mensen kunnen veranderen zonder uit het oog te verliezen waarom die verandering eigenlijk nodig is.
Mijn werk bracht mij van de werkvloer naar het management en van kwaliteit en procesverbetering naar duurzaamheid, ESG, beleid en bestuur. Ik ben strategisch adviseur duurzaamheid, programmamanager en kwartiermaker. Steeds opnieuw ontdekte ik daarbij hetzelfde: plannen en systemen zijn belangrijk, maar uiteindelijk gaat verandering over mensen. En andersom geldt hetzelfde. Goede bedoelingen zijn belangrijk, maar zonder visie, beleid en een werkbare vertaling naar de praktijk veranderen ze zelden iets. Voor mij is duurzaamheid dan ook geen afzonderlijk project en al helemaal geen verzameling mooie woorden voor een jaarverslag. Het gaat over de vraag hoe we vandaag keuzes maken die ook morgen nog verstandig blijken te zijn. Dat geldt voor de samenleving, maar net zo goed voor bedrijven en organisaties. Duurzaamheid moet niet naast de operatie staan, maar er onderdeel van worden. Het kan bijdragen aan betere processen, minder verspilling, kwaliteit, innovatie, aantrekkelijk werkgeverschap en een sterkere positie bij klanten. Economische resultaten, maatschappelijke verantwoordelijkheid en zorg voor onze leefomgeving hoeven geen tegenpolen te zijn. De uitdaging is juist om ze met elkaar te verbinden.
Duurzaamheid en maatschappelijke betrokkenheid lopen ook al jarenlang als een rode draad door mijn vrijwilligersactiviteiten. Ik was onder meer betrokken bij de Denktank Roermond Duurzaam en We Green the World, was secretaris van RoerOm Energie en IVN Natuureducatie en initiatiefnemer van een Tiny Forest. Op dit moment volg ik bij UMIO van Maastricht University de opleiding tot Toezichthouder, gericht op rollen binnen een Raad van Toezicht of Raad van Commissarissen. Daarnaast ben ik lid van de Ledenraad van Rabobank Midden-Limburg en neem ik onder meer deel aan de Kringadviesraad Energietransitie.
Een andere wereld waarin ik actief ben, is het sociaal-maatschappelijke domein. Als initiatiefnemer, bestuurslid en gastheer van Klavertje 4 Roermond houd ik mij bezig met ontmoeting, verbinding en inclusie. Aan onze tafels komen mensen samen die elkaar anders misschien nooit zouden ontmoeten. Daar zie ik van dichtbij wat beleid in de praktijk betekent. Eenzaamheid, armoede en uitsluiting zijn begrippen die gemakkelijk in beleidsnota's terechtkomen. Aan tafel krijgen ze een gezicht. Daar past ook een woord bij dat mij dierbaar is: ubuntu. Ik ben omdat wij zijn. Niemand leeft volledig op zichzelf. Niet de mens, niet een bedrijf en uiteindelijk ook niet een samenleving. Wat wij doen, heeft gevolgen voor anderen. Soms hier en nu, soms aan de andere kant van de wereld en soms pas voor een generatie die nog geboren moet worden. Daarnaast ben ik schrijver. In mijn roman De tunnel onder Merum verbind ik geschiedenis en erfgoed met water, wonen, duurzaamheid en de vraag wie eigenlijk bepaalt wat vooruitgang is. Ook in essays, opiniestukken en verhalen zoek ik graag naar wat zich onder de oppervlakte bevindt. Achter grote maatschappelijke discussies gaan immers bijna altijd kleinere menselijke verhalen schuil.
Mijn columns voor DeltaLimburg.nl verschijnen onder de titel Duurzaam van waarde. Een titel met meerdere betekenissen. Duurzaamheid gaat voor mij over het creëren van waarde voor bedrijven en organisaties, maar net zo goed over wat van waarde is voor mensen, voor onze samenleving en voor de wereld die we achterlaten. Juist op het snijvlak van die verschillende waarden liggen de vragen die mij interesseren. Ik zal daarom schrijven over duurzaamheid, het sociaal domein, bestuur, beleid en maatschappelijke impact. Want wat heeft duurzaam beleid voor betekenis wanneer mensen niet kunnen meekomen? Wat is goed bestuur wanneer de uitvoering vastloopt? Hoeveel waarde heeft economische vooruitgang wanneer de rekening elders of bij volgende generaties terechtkomt? En hoe kunnen duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid juist bijdragen aan sterkere bedrijven en betere organisaties? Mijn columns zullen niet altijd antwoorden geven. Ik stel liever de vraag die nog niet gesteld werd. Ik kijk naar wat zichtbaar is, maar minstens zo graag naar wat daarachter schuilgaat: naar de mensen achter het beleid, de gevolgen achter een besluit en de lange termijn achter de actualiteit van vandaag.
Limburg zal daarbij regelmatig het vertrekpunt zijn. Een stad, een dorp, een ontmoeting, een bedrijf, een besluit in een raadszaal of iets wat mij onderweg opvalt. Want grote maatschappelijke vraagstukken worden uiteindelijk altijd ergens concreet. In een straat. Op een werkvloer. Aan een keukentafel. Of in een bestuurskamer. Een stad leer je kennen door omhoog te kijken naar haar gebouwen. Een samenleving misschien vooral door goed te kijken naar de mensen die erin leven. Dat is wat ik in deze columns wil proberen te doen. Kijken. Luisteren. Verbinden. En af en toe de vraag stellen of wat wij vanzelfsprekend zijn gaan vinden, eigenlijk wel zo vanzelfsprekend is.
Rob
