Roermond - 12 augustus 2026 - People, Planet, Profit. Het klinkt als een mooi evenwicht. Goed zorgen voor mensen, rekening houden met onze planeet en ondertussen een gezonde onderneming runnen. Veel bedrijven hebben de drie P's inmiddels ergens in hun beleid, op hun website of in een jaarverslag staan. Toch ben ik vooral geïnteresseerd in wat er gebeurt wanneer de PowerPoint is afgesloten. Het wordt interessant wanneer het erop aankomt.
Wanneer een investering veel geld kost, de terugverdientijd langer is dan gehoopt of de economische vooruitzichten onzeker worden. Dan blijkt Profit soms toch net iets belangrijker dan People en Planet. Dat is niet eens zo vreemd. Een ondernemer moet geld verdienen. Zonder winst kan een bedrijf niet investeren, geen salarissen betalen en uiteindelijk niet blijven bestaan. Als de Profit uitblijft en het bedrijf er straks niet meer is, verdwijnen ook de banen van de medewerkers. Wie duurzaamheid serieus neemt, kan daarom niet doen alsof winst er niet toe doet. De vraag is alleen of we daaruit de juiste conclusie trekken. Zijn we niet te snel uitgerekend?
Stel dat een fictief hotel in Roermond, niet ver van de Maasplassen en het Designer Outlet, voor een belangrijke investering staat. Dagelijks wordt er gedoucht, gewassen, gekookt en schoongemaakt. De ondernemer kan investeren in apparatuur die minder water en energie gebruikt, regenwater opvangen en zijn energieverbruik slimmer regelen. De investering verdient zichzelf pas na jaren terug. Vanuit Profit bekeken lijkt wachten misschien verstandig. Een Excel-sheet heeft geen dorst, het weet niet dat water schaarser kan worden. Dat energieprijzen kunnen stijgen. Dat gasten andere eisen gaan stellen. Minder warm water betekent bovendien minder energie en een bedrijf dat minder afhankelijk is van schaarse bronnen, staat uiteindelijk sterker.
In Leudal kan hetzelfde verhaal zich op een andere manier afspelen. Stel je een productiebedrijf voor dat voor zijn processen veel water nodig heeft en overweegt om gebruikt water opnieuw in te zetten. Buiten de poort ligt een omgeving waarin water een heel andere waarde heeft. De Leubeek stroomt door een landschap dat we juist willen behouden, omdat niet alles wat waarde heeft ook een echt prijskaartje draagt. Toch zijn die twee werelden minder gescheiden dan ze lijken. Het water waarvan de natuur afhankelijk is, is uiteindelijk dezelfde natuurlijke hulpbron waarvan ook bedrijven, inwoners en medewerkers afhankelijk zijn.
En in Maasgouw zou een jachthaven kunnen investeren in waterbesparing, schonere energie en het voorkomen van vervuiling. Ook daar kan een Excel-sheet vertellen dat sommige investeringen voorlopig weinig opleveren. Maar zonder schoon water wordt een jachthaven minder aantrekkelijk. Zonder aantrekkelijk gebied minder bezoekers. Zonder bezoekers minder omzet. En zonder omzet uiteindelijk minder banen. Planet blijkt dan opeens ook Profit te zijn, en Profit heeft rechtstreeks gevolgen voor People.
We hebben de drie P’s naast elkaar gezet, terwijl ze in werkelijkheid voortdurend door elkaar heen lopen.
Dat maakt ook de grens tussen duurzaamheid en greenwashing interessant. People en Planet staan prachtig op een website. De werkelijke betekenis ervan wordt pas zichtbaar wanneer er iets moet veranderen. Als duurzaamheid vooral belangrijk is zolang het de verkoop ondersteunt, het imago verbetert of weinig kost, mogen we ons afvragen hoeveel die mooie woorden waard zijn. Tegelijkertijd wil ik de ondernemer die aarzelt niet gemakkelijk van onwil beschuldigen. Achter terughoudendheid zit vaak onzekerheid. Angst om verkeerd te investeren. Angst dat de concurrent die niets doet goedkoper blijft. En vooral angst om vandaag geld uit te geven aan een probleem van morgen. Ik begrijp die angst. Maar morgen heeft de vervelende gewoonte om uiteindelijk vandaag te worden. Niets doen is namelijk óók een keuze. Alleen verschijnt de rekening daarvan zelden meteen in de boekhouding. Wie energie verspilt, blijft ervoor betalen. Wie zuinig is op machines maar niet op medewerkers, kan zijn vakmensen verliezen. Wie afhankelijk blijft van grote hoeveelheden water of schaarse grondstoffen, maakt zijn bedrijf kwetsbaar. En wie pas verandert wanneer een belangrijke klant daarom vraagt, kan ontdekken dat de concurrent al jaren onderweg is. Duurzaam ondernemen gaat voor mij daarom niet over de keuze tussen idealisme en winst maken. Het gaat over de vraag hoe ver je vooruit durft te kijken. Natuurlijk moet een investering verantwoord zijn. Natuurlijk moet er onderaan de streep geld worden verdiend, maar misschien moeten we die streep soms iets verder naar beneden zetten.
Hier in Midden-Limburg is die samenhang bijna letterlijk zichtbaar. In de Maasplassen bij Roermond, langs de Leubeek in Leudal en op het water van Maasgouw komen economie, natuur, recreatie en leefbaarheid voortdurend bij elkaar. We gebruiken dezelfde ruimte, dezelfde energie en uiteindelijk hetzelfde water.
People, Planet en Profit zijn daarom misschien geen drie belangen waartussen we moeten kiezen. Ze zijn drie voorwaarden voor dezelfde toekomst. Wie alleen naar Profit kijkt uit angst dat zijn onderneming er morgen niet meer is, kan uit het oog verliezen wat die onderneming nodig heeft om over tien of twintig jaar nog te bestaan. Duurzaamheid gaat voor mij niet over minder ondernemen. Het gaat over verder kijken. Naar hoe een keuze morgen van waarde kan zijn. Want de belangrijkste rekening voor morgen staat vandaag nog niet in de boekhouding.
Rob
Rob van Vugt heeft sinds juli 2026 zijn eigen column bij DeltaLimburg.nl.
